Hikemuş-Şamiyye (Bilgelik Hikayeleri)

Tarihte yazılmış birçok kıymetli hikmet kitabını okumakbana nasip oldu. Sadi Şirazî’nin Bostan ve Gülistan’ını, Ataullahİskenderî’nin Hikemu’l Ataiyye’sini, Muhasibi ve İbnu’lKayyım el-Cevziyye gibi kıymetli âlimlerin eserlerini, nasihatkitaplarını okudum. Bu kitaplardaki hikâyeleri okurken bazençoğu yerinde tavsiyeler bazen de eksiklikler gördüm. Mesela;Şirazî’de; düşmanının yüzüne gülümse, bir fırsatını bulur dapazın kuvvetlenirse anasını ağlatırsın denilmekte idi. Bu türtavsiyeler hem hikmetten uzak hem de şahsiyetli bir Müslüman’aters olan şeylerdir. Düşmana dost gibi davranmak, erdemliinsanın yapacağı iş değildir. Hikmetlerin ve hikâyelerinaslında anlattıkları bir gerçek olmalıdır. Peki nedir o gerçek?O hikâyenin anlattığı doğru ise neden doğrudur yanlış ise nedenyanlıştır? Hikâye aslında hangi kaynaktan beslenmektedir,hangi sözü esas almıştır? Bunun da bahsedilmesi lazımdır.Çünkü hikâyeler ve masallar aslında olmamış şeylerdir veiçinde birçok yalan barındırır. O adam yaşamamıştır, başındangeçen olay tam öyle değildir, ama bu hikâye edilerek bir hakikatvurgulanmak istenir. Gerçek olmayan bir kurgu ile yanibir yalan ile bir gerçek anlatılabilir mi? Bu meseleyi dostlarlauzun uzun tartıştık. Niyetimizi halis tutup yanlış yapıyor isekAllah’tan af dileriz.