Vejeteryan Olmak İstiyorum

Kur’an’ın hâkim olmadığı bir ortamda yaşadığımız herkesin malumu... İslam’ın öğretilerinin hayattan uzaklaştırıldığı ve ahlakî değerlerin ayaklar altına alındığı bu ortam gereği çağımız Müslüman’ının boğuşmak zorunda kaldığı birçok manevî hasta-lık var. Bu hastalıkların başında hiç şüphesiz ki "gıybet” gelmektedir. Gıybet, önemsemediğimiz, basite aldığımız, hatta en takvalı addettiğimiz insanların bile çok rahatlıkla yakalanabildiği bir rahatsızlık; bir kişilik ve karakter sorunu. Daha çok yiğitliği beceremeyen, insanların yüzüne karşı konuşmaya cesaret edemeyen kaypak insanların başvurduğu bir eleştiri yolu. Bu hastalık eğer tedavi edilmezse İslam’dan uzak insanlar arasında problemler meydana getirdiği gibi, Müslümanlar ara-sında da çok ciddi problemler meydana getirmeye devam ede-cektir. Bu hastalığa bir an önce neşter vurulmalı ve en kısa yoldan tedavi edilmelidir. Aksi halde kardeşler arasına ayrılık sokmaya ve onların gücünü kırmaya devam edecektir. Âh Dilim! Nedir Senden Çektiğim? İnsanoğlunun başına gelen en büyük belalar herhalde dili sebebiyle olmaktadır. İnsan, diline sahip olamadığı için bazen dünyasına, büyük oranda da ahiretine zarar vermektedir. Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir insanın, ancak diğer Müslümanlar kendi elinden ve dilinden emin oldukları zaman gerçek manada Müslüman olabileceğini bildirmiştir. "Müslüman, dilinden ve elinden diğer müslümanların emin olduğu kişidir. Muhâcir de Allah’ın yasakladıklarını terk eden-dir.” Bu nedenle, eğer Müslümanlar bizim vurmak, dövmek ve öldürmek gibi elimizle meydana gelen zararlardan ve gıybet, yalan, iftira gibi dilimizle meydana gelecek kötülüklerden emin değillerse, o zaman bizim İslam’ımız Allah’ın razı olduğu gerçek İslam değil demektir. Bütün Müslümanların bu hususta diğer kardeşlerinden yana emniyet ve selamet içerisinde olmaları gerekmektedir.