İtiraflarım

Bir kuş uçtuğu, yem topladığı ve yuva kurduğu sürece yaşamını sürdürür. Kuşların bu yaşam çabalarını görünce onların duyduğu sevinçten duyuyorum. Keçi, avşan, aslan; hepsi de beslenmek, çoğalmak ve yavrularını beslemek zorunda oluşlarına imkân veren yaşam şartlarının içinde bulunmaktalar. Biliyorum ki, eğer onlar bunu yapıyorlarsa mutludurlar ve yaşamları kendi kurguları içinde tutarlı ve mantıklıdır. Peki, insan ne yapmak zorunda ? O da yaşamın içinde tıpkı hayvanlar gibi mücadele etmek zorunda. Aralarında yanlızca bir fark var, eğer insan yaşamı tek başına yaşamı alt etmek isterse mahvolur. İnsan, yaşamı sadece kendi için değil, herkes için alt etmek zorunda . Eğer bunu yapıyorsa mutludur, yaşamı da mantklıdır. Peki, ya ben bu güne kakdar ki otuz yıllık bilinçli yaşamım süresinci ne yaptım ? Bırakın başkaları için etmeyi, kendim için bile mücadele etmedim. Bir asalak olarak yaşadım. Kendime "Yaşamının amacı nedir?" diye her sorduğumda şu cevabı alabilirim: "Benim yaşamım bir anlamsızlık ve bir belâdır!"